Skrzypce

Najlepsi z najlepszych


W tym miejscu zaprezentuję najwspanialszych artystów grających na skrzypcach.



skrzypce

Nauka gry


Kilka lekcji prezentujących podstawy gry na skrzypcach.

Nicolo Paganini


Artykuł o mistrzu...

Nicolo Paganini- urodził się 27 października 1782 r. w Genui, a zmarł 27 maja 1840 r. w Nicei. Nicolo Paganini był włoskim skrzypkiem i kompozytorem. Był wirtuozem skrzypiec i gitary. W wieku dziecięcym zapadł na letarg i został pochowany żywcem! Jednak podczas pogrzebu, kiedy wieko trumny było jeszcze otwarte ktoś zauważył, że dziecko delikatnie porusza palcami. Cudem Paganini uniknął tragicznej śmierci. Życie wirtuoza nie było proste, gdyż ojciec bił go zmuszając go w ten sposób do grania na skrzypcach kilka, a nawet kilkanaście godzin dziennie. Już jako dziecko występował na scenie. Osiągał tam wielkie sukcesy. Kiedy wydostał się z pod dyktanda złego ojca, zaczął koncertować wzbudzając sensację jako wirtuoz. Tymczasem lubił spędzać czas jako hazardzista i tym samym tracił część pieniędzy. W latach od 1800-1805 zupełnie zniknął z życia publicznego. Jak głosiły plotki w tym czasie siedział w więzieniu.

Na początku swej kariery występował tylko we Włoszech, lecz już wtedy jego osoba była znana na całą Europę. W roku 1828 postanowił koncertować po całej Europie, co okazało się jego triumfem. Grał m. in. W Austrii. Niemczech, Francji i Anglii. Rok później zdecydował się również na koncerty w Polsce- w Warszawie i w Poznaniu, gdzie doszło do skrzypcowej „wojny” pomiędzy nim a Karolem Lipińskim. Jego występy były wielkim wydarzeniem, które cały czas były podsycane przez niezliczone plotki i reklamy. Wielkie wrażenie wywoływał również jego wygląd oraz zachowanie na koncertach.

Ostatnie lata życia spędził w Nicei, gdzie chorował na gruźlicę. Tam też zmarł.

Technika gry Paganiniego wciąż stanowi jedną wielką zagadkę. Stawiano wiele hipotez i doktryn aby ją rozwiązać. Lekarze twierdzili, że miał wklęsły obojczyk, co pozwalało mu lepiej utrzymać skrzypce przy szyi. Mówiono także o nadrozwojem palców; innej budowie dłoni (najprawdopodobniej Paganini cierpiał na Zespół Marfana, co cechuje się „pajęczastością” palców. Miał je bardzo długie i giętkie.) Jeszcze inne pogłoski mówiły o kontaktach z diabłem, innym prowadzeniu smyczka, czy innym strojeniu skrzypiec. Na koncertach grał utwory skomponowane tylko przez siebie. W roku 1741 dostał w prezencie skrzypce od bogatego kupca, które zostały wykonane przez Giuseppe Guarneriego del Gesú. Stały się one jego ulubionym instrumentem. Wprowadził nowy „chwyt Paganiniego”, które stały się przeciwieństwem „chwytu Geminianiego”. Skrzypek napisał wiele utworów. Są to 24 Kaprysy opus 1 czyli etiudy na skrzypce solo.

Zreformował budowę skrzypiec: jego instrument był podwyższony o oktawę, oraz zastosował wygięty w łuk smyczek z baranich jelit.